Enclitics: -que, -ve, -ne

-que "and", -ve "or" and the question marker -ne are attached to the end of a word.

Examples

• a bonorum malorumque inscitia 2.1from ignorance of good and evil
• sed nec succensere congeneri possum, eumve odisse 2.1but I cannot be angry with my kinsman, or hate him
• qualisque pars qualis universi existat 2.9and what kind of part it is of what kind of whole
• ac ficte vel falso agit quicquam, loquiturve 2.16and does or says anything in pretence or falsely

In the text 111

• I.12 Ab Alexandro Platonico, ne crebro, neve nisi necessitate adactus, aut dicto aut scripto significem alicui, non vacare me:neve is ne with -ve "or", and continues the ne clause: "not often, nor unless driven by necessity". The participle adactus "driven" agrees with the "I" who is the subject of significem: "unless I am forced".
• I.13 ut praeceptores prompte impenseque praedicarem; quod de Domitio atque Athenodoto refertur; liberosque meos affectu sincero prosequerer.
• I.14 nec, quid vellet nolletve, familiaribus conjectu difficile foret; adeo aperto erat pectore.
• I.17 quodque nulla mihi unquam talis necessitas obtigerit, ut ab alio sumere cogerer.quodque is quod 'that' + -que 'and': the next item.
• II.11 Ita quaeque facias cogitesque oportet, ut qui confestim e vita hac possis discedere.
• II.11 nec errorem tam immanem admisisset unquam, sive per impotentiam, sive per imperitiam, ut bona ac mala, bonis malisque ex aequo hominibus, nullo facto discrimine, contingere pateretur.
• II.11 atqui mors, et vita, honor et ignominia, dolor et voluptas, opes et paupertas, ista omnia bonis pariter malisque contingunt, cum nec honesta ea nec inhonesta sint.
• II.12 quid sit ipsum mori; quodque siquis rem ipsam per se intueatur, cogitationeque ab illa submoverit ea omnia, quibus tanquam larvis horrendis instructa imaginationi nostrae se objicit, nihil esse aliud comperiet quam opus naturae.
• II.12 ejusdem denique facultatis fuerit, considerare, homo Deum quomodo, et qua sui parte contingat; quoque pacto habitura se sit pars ista, ubi corpore soluta fuerit.
• II.16 quarto, cum simulat, ac ficte vel falso agit quicquam, loquiturve.-ve "or" is joined to loquitur (deponent: passive form, active meaning): "or says". quicquam (another spelling of quidquam) "anything" is the object of both agit and loquitur. ficte "in a feigned way" comes from fictus, participle of fingo "invent, pretend".
• II.16 cum etiam minutissima quaeque ita sint agenda, ut ad finem ipsum referantur. finis autem animantium rationis participum hic est, ut civitatis ac politiae antiquissimae rationi legibusque obsequantur.
• II.17 nihil temere aut ficte simulateque agentem, sibi sufficientem, cum ut alii faciant aut ne faciant quid, opus nil habeat:
• II.17 mente denique propitia placidaque mortem ipsam expectantem, tanquam elementorum eorum dissolutionem, ex quibus animal unumquodque consistit.
• IV.2 Nihil operis est frustra temereve exequendum, neque aliter quam ut artis regulis quam exactissime respondeat.-ve "or" is joined to the second word: frustra temereve "in vain or at random", i.e. with no purpose or with no thought.
• IV.3 habeas autem penes te brevia quaedam et principalia documenta, quae statim ubi succurrerint, omnem animi molestiam eluere tibi possint, remittantque te nihil aegre ferentem eorum, ad quae reverteris.
• IV.3 Verum tangunt anguntque te ea quae corpus attingunt.
• IV.3 cogita quam cito oblivione sepeliantur omnia, quamque vastum chaos infiniti aevi utrinque consistat:
• IV.3 siquidem et terra tota puncti instar habet; hujusque ipsius angulus quam exiguus incolitur;
• IV.3 et cum primis, cave distraharis, cave obnitaris. liber esto potius, resque ipsas intuere, ut vir, ut homo, ut civis, ut animal mortale.
• IV.12 alterum, nihil ut facias, nisi quod partis regere legemque dare natae ratio suggesserit, idque ad generis humani utilitatem.
• IV.24 an non praestiterat dixisse, quae necessaria sunt agas, quaeque animantis civilis ratio dictat, et quo modo dictat.
• IV.27 quid enim? fierine potest, ut in te mundus quidam sit et dispositio concinna, in universo vero inconcinnitas mera?-ne joined to the first word of a sentence turns it into a yes-or-no question; it does not mean "not". fieri potest, ut with the subjunctive is "it can happen that, it is possible that": the ut clause is the real subject. The question expects the answer "no".
• IV.32 adulationi deditos, arroganter pervicaces, suspicionibus indulgentes, insidias struentes, mortem aliquorum expetentes, de rerum statu praesente quiritantes, opes congerentes, consulatus, regnive appetentes.
• IV.32 simulque considera, quam multi cum in rebus istiusmodi enixe se contendissent, paulo post occiderint, et in elementa sua resoluti sint.
• IV.33 evanida enim sunt omnia, citoque fabularum instar obtinent; mox et oblivione prorsus obruuntur.
• IV.33 unum hoc, ut mens sit justa, actio socialis, dictio mentiri nescia, affectio quicquid contigerit amplecti prompta, ut necessarium, ut familiare, ut a principio fonteque istiusmodi profluens.
• IV.36 etenim semina ea sola opinari, quae in terram uterumque dejiciuntur, plebeium est nimis.
• IV.48 quot tyranni, postquam vitae necisque potestatem, tanquam extra mortis aleam positi, diro cum fastu exercuerant:
• IV.48 quot etiam urbes, ut sic dicam, intermortuae sint; Helice, Pompeii, Herculanum, aliaeque innumerabiles.
• V.1 etenim vere temet non diligis. alioqui naturam tuam, quaeque illa vult, diligeres.
• V.3 sed si dictu factuve honestum fuerit, indignum te ne existimes.dictu and factu are supines in -u, a verbal form used after adjectives to mean "to …": honestum dictu factuve "honourable to say or to do". -ve "or" is an enclitic, joined to the end of the word it adds.
• V.6 est enim societatis legem colentis proprium hoc, ut sentiat se secundum legem illam agere; utque velit etiam, per Jovem, eum quocum sic agit, id persentiscere.
• V.9 sed vide, gratiorne sit magnanimitas, liberalitas, simplicitas, aequanimitas, sanctitas.
• V.10 ad subjecta jam ipsa si transieris, quam caduca, quam vilia sunt? quaeque etiam cinaedo, scorto, latroni in possessionem cedere possint.
• VI.3 Introspice, caveque ne rei cujusquam qualitas dignitasve propria te fugiat.Two subjects joined by -ve "or": qualitas "quality", what kind of thing it is, and dignitas "worth", what it is worth. The verb fugiat is singular, as often with subjects joined by "or". cujusquam "of any" is used because the ne clause is negative in sense.
• VI.7 Hoc uno te oblecta, in eoque acquiesce, ut ab una, quae communitatem juvet, actione, ad alteram transeas, numinis memor.
• VI.8 quaeque contingunt quaelibet, talia sibi videri facit, qualia ipsa voluerit.quaeque here is quae "the things which" + -que "and", not a form of quisque "each". The antecedent ea "them" is left out; it is the object of facit. quaelibet "any you please" adds: "and whatever things happen, of whatever sort".
• VI.14 quae vero politiores adhuc afficiunt, ad ea pertinent, quae anima continentur rationali, non quidem universali illa, sed qua artium cultrix, aliasve solers existit, aut qua mere talis, ut servitiorum turbam possidere.
• VI.14 caeterum qui animam rationalem universalem ac civilem veneratur, is reliquis rebus omnibus insuper habitis, in hoc praecipue incumbit, ut animam in eo statu suam conservet, quo rationi ac communioni consentanee se habeat geratque,
• VI.16 hoc unum, opinor, secundum conditionis suae rationem, moveri seque sistere, hoc est, ad quod studia reliqua artesque nos ducunt.
• VI.17 sed divinius est quiddam, viaque haud facili apprehensu progrediens, prospere semper procedit.
• VI.30 fructus unus hic terrestris vitae istius, dispositio pia, actioque benefica.
• VI.30 ut morum actionumque accuratus explorator fuerit; non conviciator, non meticulosus, non suspiciosus, non sophista.
• VI.31 Expergiscere, teque revoca.
• VI.35 num ferendum ergo, architectum medicumve artis suae rationem pluris facere, quam hominem suae, quae est illi cum Diis ipsis communis?
• VI.38 Perpende tecum jugiter rerum omnium, quae in mundo sunt, connexionem mutuam, quamque ad se invicem affectionem habeant.
• VI.39 et quibuscum vivere sortitus es, homines eos, idque veraciter fac diligas.
• VI.40 at in eis, quae a natura continentur, intus est, ibique residet, quae ea condiderat, vis.
• VI.40 proinde magis illam vereri oportet; existimandumque tibi, si secundum illius voluntatem te habueris degerisque, omnia tibi ex animi sententia se habere.
• VI.41 Siquid eorum, quae extra arbitrium tuum sunt, bonum malumve esse praesumpseris,
• VI.41 at si ea sola, quae arbitrii sunt nostri, bona malaque censuerimus, nulla jam supererit amplius caussa, aut Deum incusandi, aut inimicitias adversus hominem quenquam gerendi.
• VI.42 siquidem rector ille universi omnino te probe utetur, teque in operariorum operasque mutuas conferentium partem recipiet.
• VI.44 Siquid de me eisque quae mihi sunt obventura Dii consuluerint, omnino bene consuluerunt.
• VI.44 quibus et mea cum consecutione necessaria cohaereant, amplecti haec debeo eisque acquiescere.
• VI.59 Perpende tecum, quales sint quibus placere cupis, et quarum rerum potiundi caussa id velis, quibusque officiis ista demerearis.quibusque is et quibus "and by what", not a form of quisque. officium here is a service or attention paid to someone, and the deponent demereri is "to earn": "by what services you earn those things". ista are the things you hope to gain.
• VII.3 in his igitur benevolum placidumque consistere par est, non autem insolescere:
• VII.5 Sufficitne ad istud mens mea, necne?A double question: -ne on the first word asks "is it enough?", and necne "or not" gives the other half. sufficere ad aliquid "to be enough for, be equal to" something: "is my mind equal to this or not?". istud "this (task)" is whatever work is in hand.
• VII.15 haud aliter, quam si aurum aut smaragdus aut purpura ita jugiter diceret, Quicquid fecerit dixeritve quisquam, smaragdum esse me oportet, nitoremque meum retinere.-ve is an enclitic "or", joined to the end of the word: fecerit dixeritve "does or says".
• VII.16 eademque ratione et perturbatione et impedimento omni immunis, nisi ipsa se perturbaverit aut impediverit.
• VII.26 Cum adversus te quicquid peccaverit quis, considera statim, quid bonum malumve esse ratus id egerit.
• VII.30 Eis quae dicuntur, animum simul intende: in ea quae fiunt faciuntve, mente altius descende.fiunt "happen, are done" and faciunt "do, act" make a pair: the things that come about and the things that bring them about, events and their causes. -ve "or" is an enclitic, joined to the end of the second word.
• VII.35 Cui igitur animus sublimis fuerit, quique et tempus omne, et substantiam omnem contempletur; nunquid huic magnum quiddam putas posse videri hominis vitam?
• VII.41 Si me meosque liberos Dii negligant, Hujus etiam constat ratio.
• VII.42 Aequum bonumque a me est.
• VII.44 Ego huic responsum hoc, justumque illud, referrem.
• VII.44 Parum recte censes, mi homo, si hominem, qui vel ullius sit usus, existimas mortis vitaeque discrimen in numero aliquo habiturum;
• VII.44 nec hoc duntaxat consideraturum, id quod agit, justum an injustum, hominisque probi an improbi sit.
• VII.46 Verum, o bone vir, illud videris, annon aliud quid generosum esse bonumque existat, quam servare et servari.
• VIII.23 contingit mihi quicquam? ita excipio, ut ad Deos referam, fontemque rerum omnium, a quo, quaecunque fiunt, ordine praestituto derivantur.
• VIII.26 proprium autem est hominis, contribuli suo benevolum esse, sensuum motus insuper habere, visa probabilia discernere, universi naturam, eaque quae secundum hanc fiunt, contemplari.
• VIII.28 at illi licet etiam inter dolores serenitatem suam tranquillitatemque servare, nec opinari malum esse.
• VIII.31 tum ad alia te transfer; mortemque cogita, non unius hominis, sed gentis totius, Pompejorum puta.
• VIII.50 sed, quod in hac ejus arte maxime mireris, cum se certis terminis circumscripserit, quicquid intra se corrumpi, senescere, ac inutile fieri videtur, in semet convertit, aliaque ex his ipsis nova producit;
• VIII.51 quin et si lutum quis fimumque injecerit, disperget cito diluetque eum, nec eodem inquinabitur.
• IX.12 sed hoc unum velis, ita moveri motumve sistere, prout ratio civilis exigit.
• IX.16 Non in passione, sed actione situm est, rationalis ac civilis animantis bonum malumque: quo modo nec virtus vitiumve illius in passione, sed in actione consistit.
• IX.21 cumque alias haud paucas differentias mutationesque deprehenderis, interroga te, ecquid in his grave sit.cumque is cum "when" with -que "and": "and when". It is not the -cumque that ends words like quicumque.
• IX.30 considera et vitam quae sub aliis olim est acta, quae post te erit transigenda, quaeque apud gentes barbaras jam agitur.
• IX.41 atque in hoc praecipue incumbebam, quo mens, etiamsi motuum in corpusculo istiusmodi particeps una, imperturbata consisteret nihilominus, bonumque suum retineret.
• IX.42 Quando alterius cujuspiam impudentia offenderis, statim sic percontare te, Fierine ergo potest, ut impudentes in mundo ne sint? non potest.
• IX.42 tuum vero malum damnumque in hoc solo consistit.
• X.1 sed et a Deis provenire, beneque habitura, quaecunque ipsis concedere visum est, et quaecunque concessuri sunt,
• X.1 ecquando ita affecta futura es, quo cum Deis hominibusque ita verseris, ut nec eos quicquam insimules, neque ab eis ipsa condemneris?
• X.5 causarumque series sibi invicem implexarum tui ipsius subsistentiam cum casu illo ab aeterno conglomeravit.
• X.6 ubi ergo meminerim, partem esse me universi istiusmodi, futurum est, ut quicquid evenerit, gratum mihi acceptumque sit.
• X.6 sed cognatorum potius rationem habebo, omnemque conatum meum ad id dirigam, quod in commune conducat, et ab eo quod est huic contrarium, abstinebo.
• X.15 hoc enim satius est, quam ita vivere, uti ipsi vivunt voluntve.uti is the older, longer form of ut "as", here with the indicative; it is not the infinitive of utor. -ve "or" is joined to volunt, which takes vivere from before: "as they themselves live or want (to live)".
• X.26 quod alia insuper caussa ubi exceperit, sensum, motumque, adeoque vitam ac vires et alia (quot ea numero et qualia?) conficit.
• X.26 facultatemque ita intueri quae ista facit, prout vim eam cernimus, qua vel deorsum, vel sursum corpora feruntur, non oculis quidem externis, sed nec minus clare tamen.
• X.27 propone tibi ob oculos, fabulas totas scenasque uniformes, quaecunque vel ex notitia tua, vel ex historia antiqua cognita habueris;
• X.31 quam pulcram bene agendi materiam occasionemque subterfugis?
• X.31 persiste ergo, dum et ista tibi familiaria effeceris, quo modo stomachus robustus cuncta sibi accommodat, ignisque validus, quicquid ingesseris, flammam inde ac fulgorem edit.
• X.32 hoc autem totum in te situm est. quis enim te bonum simplicemve esse prohibuerit?
• X.34 Qui decretis veris imbutus est, hunc dictum brevissimum et e trivio arreptum quodlibet commonere suffecerit de moerore metuve pellendo. quale illud est,
• X.34 at tu omnia, tanquam aeterna futura, fugis appetisve.
• X.35 sed et auditus ac olfactus est sani, ad sonos odoresve quosvis percipiendos promptum esse.
• XI.1 se cernit, fingit, artatque, ut lubet, qualemque vult ipsa, facit: fructum, quem profert, ipsa carpit.
• XI.6 quale illud est imprimis; Si me meosque liberos Dii negligunt, Hujus etiam constat ratio.
• XI.9 sed ad utrumque horum teneas te, ut et in judicio actioneque constanti persistas, et in mansuetudine erga illos, qui vel impedire te conantur, vel alio modo quopiam molesti tibi sunt.
• XI.10 hoc si datur, sequetur, naturam eam quae est consummatissima, caeterasque omnes in se complectitur, artificis solertiae neutiquam concedere.
• XI.10 neque enim quod est justum aequumque servabitur, si vel ad res medias anxie feramur, vel deceptu faciles et temerarii et inconstantes fuerimus.
• XI.11 judicium proinde tuum de eis quiescat, easque nec prosequeris amplius, nec fugies.
• XI.13 interius enim ita affectum esse oportet, ut ipsi Dii videant, hominem esse te, qui nihil quicquam indigne aegreve ferat.
• XI.13 annon amplecteris, quod universi naturae nunc est tempestivum, cum homo sis ad hoc compositus positusque, ut id fieri, quocunque tandem modo, velis, quod in commune conducat?
• XI.14 Qui se invicem contemnunt, iidem et sibi invicem assentantur: quique se invicem transcendere cupiunt, sibi invicem se submittunt.
• XI.15 talem plane virum simplicem bonumque oportet esse, qualis is qui hircum olet; ut qui astiterit, simulac accesserit, velit, nolit ipse, protinus persentiscat.
• XI.16 indifferenter autem se habebit, si divisim et integre earum unamquamque consideraverit; simulque recordatus fuerit, quod nihil horum cogere nos potest, ut hoc vel illud de ipso opinemur;
• XI.16 quodque ad breve admodum tempus opus futurum est cautela hac; tum vita terminabitur.
• XII.1 mundo, qui te protulit, dignum te praestabis, desinesque in patria tua peregrinus esse, eaque quae quotidie eveniunt tanquam inopinata admirari, et ex hac vel illa re suspensus teneri.
• XII.2 qui enim circumjectam sibi carnem non respexerit, nec de vestitu, domicilio, fama, aut apparatu instructuque reliquo cogitando, negotium ullum facesset sibi.
• XII.4 itaque si vel Deus vel praeceptor prudens quis astans praeceperit cuiquam, ne quid apud se cogitet menteve agitet quod non simul ac conceperit proferat, ne ad dieculam quidem id sustineret.